ภาค 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 91 / 133

ประโยค - วิสัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 141 คนโทของหญิงผู้นั้น การเห็นความดับแห่งสังขารทั้งหลายที่เป็นปัจจุบัน ของพระโโยดิ เปรียบเหมือนการเห็นระดับะที่กำลังขาดของบุคคลกลาง ของหญิงคนนั้น

เนื้อหานี้กล่าวถึงการมองเห็นและเข้าใจความดับแห่งสังขารในปัจจุบันและอนาคตจากมุมมองของพระโโยดิ และหญิงผู้หนึ่ง โดยใช้ตัวอย่างการสูญเสียในชีวิต เช่น การสูญเสียบุตรและทารกในครรภ์ เพื่อทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึ

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรลุภาย ภาค 3 ตอน 2(ตอนจบ) - หน้าที่ 142 เมื่อเธอเห็นอยู่นั้น ภถูปฏิญาณญาณอย่างเมีงเกิดขึ้นในขณะนั้น [ญาณนี้มีคำหรือไม่] ถามว่า "กิยภฏิญาณญาณ (นี้) กลัวหรือไม่กลัว?" ตอบว่า "มิได้

บทสรุปนี้พูดถึงเรื่องของกิยภฏิญาณญาณและความกลัว โดยเน้นว่ากิยภฏิญาณญาณนั้นไม่ใช่เรื่องที่ต้องกลัว สังขารทั้งหลายที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป แสดงให้เห็นว่าเป็นเพียงการวิจารณ์เกี่ยวกับความตายและอนิจจั

ประโยค- วิถีพระราช - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ที่ 146 วิถีที่น่าเชื่อถือโดยรอบ เมื่อเธอเห็นอยู่ย่างนั้น ญาณชื่อว่าเทวบญาณ ย่อมเกิดขึ้น ซึ่งท่านหมายถึง กล่าวคำ (บทภาษาฯ) นี้ไว้ว่า [ม

บทนี้พูดถึงการเข้าใจถึงภัยและความเสี่ยงที่เกิดจากการปฏิบัติในชีวิต เช่น อุปปทนะ, รังสีต่างๆ ที่เกิดจากกรรม และธรรมะที่เป็นการหลุดพ้นจากความทุกข์ การทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัญญา โดยแสดงให้เห็นถึงภัยของคว

ปรัชญา - วิชาคุณธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 147 ปัญญาว่า อุปปาทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม เป็น สันติบญาณ ปัญญาว่า ปวัเทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม ฯลฯ อุปปาทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม เป

ในภาคนี้จะสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปปาทะในปรัชญาคุณธรรม โดยเน้นที่ความเป็นภัยและอนุสตที่มีต่อชีวิตประจำวัน การเข้าใจอุปปาทะจะช่วยในการพิจารณาทุกข์และสุข อภิปรายเกี่ยวกับการรับรู้และประสบการณ์ต่างๆ พร้อมก

ประโยค​ - วิทยภิรมณ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ที่ 148 บทญาณ ปัญญาว่า ปวัณตะเป็นสามิ ส อัปปะตะเป็นนิมิสม ฯลฯ อุปายาสเป็นสามิสม ฯ อุปายาสเป็นนิมิสม ฯ เป็นสันติบาปญาณ ปัญญาในภูมิฐานว่า อุปปะตะ เป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางปัญญาผ่านญาณต่าง ๆ โดยเฉพาะเรื่องอุปปะตะ ปวัณตะ และความเข้าใจในธรรมชาติของสังขารและนิพพาน การเห็นแต่ละสถานภาพเชื่อมโยงกับการมีญาณที่เป็นอาทิฐานญาณ อธิบายว่าภิกขุสามารถมอ

ประโยค - วิถีธรรมแปรเปลี่ยน ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 150 ต้น เป็นไวพจน์ของนิมิตตะแหมาย เพราะฉะนั้นท่านจึงกล่าวว่า "ภิญญาย่อมเห็นอุปปากะ ปุจฉะ นิมิตตะ อายุ- หนะ และปุจฉะนิ วิถีแห่งกุญแจ ความเห็น (ม

ในตอนสุดท้ายนี้ได้กล่าวถึงวิธีการเห็นและรับรู้ซึ่งเป็นเรื่องของปัญญา โดยมีการแสดงอานิสงส์แห่งทิพย์และผลกระทบของสิ่งที่น่ากลัวที่มีอยู่ในธรรม สิ่งที่เราเห็นทั้งหลายมีที่มาและผลกระทบต่อจิตใจ ซึ่งเชื่อมโ

ประโคม- วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หมายที่ 151 (คือเบญจถามคุณ ?) และกิจสมิส องค์สังสิงใดเล่าส่งให้เป็นสมิส สิ่งนั้น ก็ย่อมเป็นสงฆรเท่านั้นเอง เหตุนี้ นันทจึงกล่าวต่อไปว่า “ปัญญา ในเหตุปฏิฐานว่า

บทนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมฝ่ายไทย โดยเน้นที่การใช้ญาณในพุทธศาสนาและธรรมชาติที่ไม่สามารถรู้ได้ด้วยอารมณ์เพียงอย่างเดียว การนำเสนอแต่ละประเด็นเรียงลำดับจากการวิเคราะห์ลักษณะของสามีสิ่งต่าง ๆ และการเข

ประโยคศ - วิชญธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 152 ไปด้วยอำนาจความยุติธรรม มี่ถือว่ากิริยธรรมมิพนเป็นบรรธรรม เป็นต้น คำที่เหลือในบทนี้นี้ มีความอันตรธานทั้งหมดและ อาณานาปูสนาญ จบ [นิพพาทนา ปสนาญ]

เนื้อหานี้สนทนาเกี่ยวกับการเห็นชัดในสังขารและความไม่ยินดีในสิ่งที่ไม่ใช่ของที่ดี ความเข้าใจในนิพพานและปรมฤทธิมินิพพานจึงเป็นจุดสำคัญที่สามารถศึกษาได้ เพื่อเข้าใจคุณค่าในธรรมและการดำเนินชีวิตในทางพระพุ

ประโยคสมะ - วิฑูรย์มรรคาแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายที่ 153 ภาวนา องค์ เรียงดังสีหนุมคราญแมงป่องในกรงทอง กิมได้ดี (ในกรงทองนั้น) ยอมรับดีแต่ในป่ามิพานดั้นอันกว้างได้ ๓,๐๐๐ โยชน์ เท่านั้นแน่ พระโสเภ

ในบทสรุปนี้พูดถึงแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับความสันติและนิพพาน โดยใช้สัญลักษณ์และการเปรียบเทียบกับสัตว์ ทำให้เห็นความหมายของใจอ่อนในสันติบและอิทธิพลของพระโพธิ์วรรณ พระพุทธเจ้าที่เน้นความสำคัญของชีวิตในสันติแ

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ ๑๕๔ นวานปิสา ก์เพราะยัง (ความคิดเห็น) โทษในสังขารเหล่านั้นแหละ ให้เกิดขึ้น กลายเป็นชื่อว่านิพพานนั่น ก็เพราะเมื่อหน่ายในสังขาร เหล่านั้นและกลั้น

บทนี้ถ่ายทอดความคิดเกี่ยวกับนิพพานและความหลุดพ้นจากสังขาร โดยกล่าวถึงความเบื่อหน่ายในชีวิตจากสังขาร รวมถึงการพยายามหลุดพ้นจากสิ่งที่ติดกันอยู่ภายใน ความเข้าใจในแนวคิดนี้สำคัญต่อการดำเนินชีวิตในทางธรรม

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรฺแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 156 ยอมเห็นได้ว่ามันเป็นทุกข์ โดยเหตุทั้งหลายเช่นว่า อธิษฐานปฏิพานโต โดยถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิษฐ์ ทุกขมฺโต โดยเป็นที่สั่งนานา (คือมองไม่เห็น) ทุกขว

ในบทนี้จะเน้นไปที่การทำความเข้าใจและยอมรับว่าชีวิตนั้นมีทุกข์ผ่านหลายปัจจัย เช่น ความเจ็บป่วย ความเป็นอุปสรรคต่างๆ และสิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์ทั้งหลาย เช่น โรคภัยและสิ่งชั่วร้าย เพื่อโปร่งใสในชีวิต ป

ข้อความในภาพคือ: ประโยคศ- วิชาภิรมรภา ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 158 ดูจุดโดยเป็นของปลา สุขบุโโดยเป็นของสุข อสูมกิจโโดยเป็นของไม่มีใครเป็นเจ้าของ อนุสรโโดยเป็นของไม่มีใครเป็นใหญ่ อาวาสตุโโดยเป็นข

เนื้อหาในบทนี้เน้นถึงการใช้ภาพของการจับปลาเพื่ออธิบายวิธีการปลดเปลื้องและอุบายในการเข้าถึงความเข้าใจของพระโพธิญาณ. การใช้เครื่องมือจับปลาแสดงให้เห็นถึงการสำรวจและค้นหา คำธรรมนั้นถูกกำหนดด้วยอุบายต่างๆ

ประโยคส- วิถีธรรมรถแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 159 (ที่ผ่านมา) ตั้งแต่ทางท่อนปลายออกแล้วสูบแขนขึ้น แกว่ง(ู)เหนือ ศิระะ ๒-๓ รอบ ทำให้จุเปีย แล้วตะพิวว่า "ไป เจ้าร้าย" (ว่าแล้วลายมือเหวี่ยง) สลด (ม

บทนี้ใคร่ครวญถึงการเปรียบเทียบในวรรณกรรมที่เชื่อมโยงกับความเป็นจริงในชีวิต ผ่านการใช้ภาพของงูและการปล่อยเพื่อสร้างความเข้าใจในหลักธรรมต่าง ๆ จากปรัชญาแห่งพระโยคและแนวทางการดำเนินชีวิตที่แสดงถึงการเข้า

ประโยคส- วิญญาณภาษาแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 160 กล่าวไว้ (ข้างต้น) ว่า "พระโยคาวจรกำหนด (สังวร) อย่างนั้น เพื่ออญฺญา (วิธี) แห่งการปลดเปลื้องให้สำเร็จ ดังนี้ ด้วยการพิจารณา (รู้) เพียงเท่านี้

บทความนี้เน้นการพิจารณาญาณเพื่อให้สามารถเข้าใจความไม่เที่ยงของทุกสิ่ง โดยยกตัวอย่างจากคำสอนของพระโยคาวจรว่าการมองเห็นนิมิต ความทุกข์ และอนัตตานั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร ข้อความยังอธิบายถึงเหตุผลในการคิดเช

ประกอบ - วิถีธรรมรวม แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 161 [สังฆารูปขาณาญ] [กำหนดสูตรตา ๒ วิธี] พระโหราวเป นั่น ครับกำหนดไว้ว่า "สังฆารวังปังเป็นของสงู (ว่างเปล่า) ด้วยปฏิสงฆวนปษาณญาณอย่างนี้แล้ว จ

ในตอนนี้ของการแปลภาค ๓ ตอน ๒ กล่าวถึงการกำหนดสูตรตาถึงสองวิธีและสี่วิธีโดยพระโหราวเป การมองเห็นตัวตนและสัตว์ในความเป็นบริบูรณ์ (สภาพแวดล้อม) ของตนเองเป็นสิ่งที่ไม่เห็นได้ และความว่างเปล่าเป็นการแสดงออ

ประโยค - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒(ตอนจบ) - หน้าที่ 164 แน่นอนก็ดี โดยความเป็นของยั่งยืนก็ดี โดยความเป็นของเที่ยงแท้ก็ดี โดยความเป็นของไม่มีความแปรปรวนเป็นธรรมดาก็ดี เปรียบเหมือน ไม้ขี้ม้าแก่น หาปุ่

บทนี้กล่าวถึงความเป็นของธรรมชาติที่ไม่แปรปรวน โดยใช้สัญลักษณ์และเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ เช่น ไม้ขี้ม้าและต้นกล้วย รวมถึงการกำหนดสูตรตามอภิวาท ๑๐ ซึ่งเน้นให้เห็นถึงความเป็นจริงที่ไม่มีสาระ จึงเป็นเรื่อ

ประโยคสั้น - วิญญาณธรรมภา ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 167 จักโต โดยเป็นผู้ม่า วิภวโต โดยเป็นสิ่งต้องเสื่อม สาวโต โดยเป็นสิ่งเป็นไปได้อาสสะ สุขโต โดยเป็นสิ่งถูกปรุงขึ้น มารามิสโต โดยเป็นเหยื่อมาร ชาติม

เนื้อหาในตอนนี้นำเสนอการวิเคราะห์เรื่องวิญญาณและธรรม โดยเฉพาะการมองเห็นวิญญาณในแง่ของความไม่เที่ยง และการเข้าใจโลกผ่านการเห็นเวทนาและสุข ฯลฯ ข้อความสื่อถึงข้อเท็จจริงว่าทุกสิ่งในโลกมีความเกิดและการเสื

ปรไบคศ - วิจัยมิธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 168 พระโมรมราช(ว) ดุกรโมรมราช ท่านจงเป็นผู้มีสติ เห็นโลกโดย ความเป็นของลูกเมื่อ ถอนอัตตานุภูมิสิ้น ความข้ามพันธุ์ดูถูพึงได้ด้วยอาการอย่างนี

พระโมรมราชท่านเตือนให้เห็นโลกอย่างมุฑุตยรายอ่อน โดยการไม่ยึดติดในสังขาร และทำให้รู้สึกเป็นกลาง เมื่อทราบถึงทุกสิ่งเป็นของชั่วคราว อาทิ เรื่องราวเกี่ยวกับความรักและการปลดปล่อยในสังขาร ทั้งยังอธิบายถึงก

ประโยคผลอง - วิชญาธรรมวรรณคดี ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๑๗๑ [วิโมกขบุป ๓] ในการถึงว่าคือเป็นสมแห่งวิโมกข และในความเป็นปัจจัยเพื่ออ่านพระอริยบุคคลนั้น วิปัสสนาญาณนี้ คือว่าถึงชื่อความเป็นบุคคลแห่ง

เนื้อหานี้สำรวจความเป็นไปของวิโมกขบุค ๓ และความสำคัญของวิปัสสนาญาณในการเข้าถึงพระอริยบุคคล โดยการศึกษาจะเน้นถึงการพิจารณาเห็นซึ่งจิตและความเข้าใจในสังขรทั้งปวง เช่นเดียวกับการออกจากโลกที่ซับซ้อน ผ่านอ

ประโยคสุข - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายเหตุ 172 "และโดยรอบด้าน" คือทั้งโดยรอบตัวตน ทั้งโดยรอบด้าน ด้วยอำนาจ ความเกิดและความดับ ขยายความว่า อนิจจามามิตนธ์กำหนดตัดว่า "ก่อนแต่เกิด สังขารท

ในบทนี้พูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเกิดและดับของสังขาร โดยเน้นว่าเมื่อเราเข้าใจความไม่เที่ยง ความทุกข์ และอนัตตา สังขารจะไม่มีตัวตน และการพิจารณาในมิติอื่นช่วยให้เห็นธรรมชาติของทุกสิ่งที่เป็นไปอย่างสันติ